Freelance อย่างผมเจองานเร่งบ่อยซะจนเหมือนเจอร้านกาแฟตามท้องถนนเสียจริงๆ งานนี้มีเวลา 1 คืน ที่จะทำ (อีกแล้ววววววววววว)

ด้วยเหตุผลของลูกค้าที่ว่า ไปจ้างคนอื่นทำแล้วจ่ายตังแล้วด้วย แต่งานออกมาไม่โดนจริงๆ (หรือพูดให้เราเห็นอกเห็นใจวะ) ด้วยความที่เราก็ใจดีตาม Concept เป็นคนคุยง่าย งานนี้ผมก็เรียกเงินไปตามสภาพ ตอนแรกจะไม่รับแล้วนะ (นี่ก็อีกแล้วววว) เพราะคิดว่าเวลาแค่นี้ผมจะคิดงานให้รอบคอบได้มากแค่ไหน ซึ่งกังวลว่าจะตกหล่นเรื่อง Brand หรือเรื่อง Concept ตรงไหนไปหรือเปล่า แต่สุดท้าย ผมก็รับมาด้วยความรู้สึกที่……. คราวหน้ากูไม่ทำแบบนี้อีกแล้ว

โปรเจคนี้ต้องทำ Intro ซึ่งจะนำไปเปิดในงาน Japan Design Today 100 ที่จัดขึ้นที่ Siam Discovery เอาล่ะวะกู งานออกสื่อที่คนเข้าถึงง่ายมากๆ ด้วย เพราะคนตั้งใจจะมากัน หรือคนเดินผ่านไปผ่านมาอีก

Concept งานนี้ ไม่มีอะไรมาก เล่นกับ Product 100 ชิ้นที่เป็นจุดพลิกผัน หรือเป็นสิ่งที่ Designer ชาวญี่ปุ่นได้ออกแบบได้อย่างชาญฉลาด มาแสดงให้มีความรู้สึก เท่ และเรียบง่าย

ผมนั่งเรียบเรียงความคิดในหัวอยู่เวลานึง เวลามี 1 คืน เออดี เสี่ยงเหลือเกินนะพวกคุณทั้งหลาย เป็นผมนะตบกะโหลกเลยถ้าเอา Brand ลูกค้ามาล้อเล่นด้วยระยะเวลาแค่นี้ อยากจะทำดีๆ นะทำได้ แต่หัดวางแผนหน่อยเหอะพี่น้องลูกค้าทั้งหลาย… เริ่มมีอารมณ์ (โมโห)

ผม sketch ออกมาแบบคร่าวๆ (แต่ส่วนใหญ่งานคร่าวๆ ง่ายๆ ของผมนี่ล่ะ มันมาจาก Idea ที่หมักหมมอยู่ในหัวเป็นกอง)

ถ้าเห็นส่วนที่เป็นตารางๆ นั้นผมตั้งใจจะให้เป็นการ Fliping เหมือนการแปลอักษร เวลาเชียร์กีฬานั่นเอง ผมคิดว่าถ้าทำ animation ได้ฉับๆๆๆ รวดเร็ว ตัดซีนง่ายๆ  มันจะสร้างความต่อเนื่องในงานได้ดี และยังคงความเรียบง่ายด้วย หลังจากนั้นต้องมานั่งสร้าง Code ใน Flash เพื่อให้ได้การ Flip จากมุมนึงไปอีกมุมนึง ซึ่งผมเขียนแบบยืดหยุ่นไว้ให้เพิ่ม speed รวมทั้ง จำนวนของ flip ให้แก้ไขได้ง่าย กรณีเผื่อลูกค้าอยากแก้ส่วนนี้ก็จะได้ไม่ยาก และภาพของ product ต่างๆ ก็จะถูกโหลดมาจาก folder ที่เก็บภาพแยกไว้อยู่แล้ว เพราะงั้นทุกอย่างจะต้องแก้ไขได้ง่าย แต่ทำยากนั่นเอง

เมื่อผมได้ storyboard ของงานที่จะเผยให้เห็นส่วนสำคัญต่างๆ ที่ผมอยากจะนำเสนอมาแล้วนั้น ก็จัดแจงขึ้นงานทันที

Capture มาให้ดูแค่นี้ละกัน ที่เหลือไปดูได้ที่นี่ www.japandesigntoday100.net

งานนี้เรียกว่าทำกันจนนาทีสุดท้าย เนื่องจากต้องส่งให้คนเอา CD ไปเปิดที่งานต่อทันที แต่ sms จากลูกค้าที่ส่งกลับมาให้ผมหลัีงจากงานเปิดตัวนั้น ทำให้ผมรู้สึกดีขึ้นเยอะนะ เหมือนปูนอะไรวะ ถ้าลูกค้า Happy ผมก็ Happy

CA : การทำงานระหว่างคนตะวันตก กับคนไทยมีอะไรแตกต่างกันบ้าง

MPY : ความแตกต่างอย่างหนึ่งคือ ฝรั่งจะจ้างดีไซเนอร์สักคนเพราะชอบสไตล์ของเขา แล้วให้ทำงานตามสไตล์นั้นๆ แต่เมืองไทยจะเป็นแบบ ผมชอบงานนี้ของคุณมากเลย คุณช่วยออกแบบอีกอันนึงให้หน่อยได้มั้ย คือไม่ได้มองว่าดีไซเนอร์คนนี้ถนัดสไตล์ไหน แต่ดูที่ความสามารถด้านเทคนิคมากกว่า – Michael Paul Young

คนนี้เป็นดีไซเนอร์ชื่อดังคนนึง ที่หลงรักประเทศไทยเรานะครับ หาอ่านได้ใน Computer art Thailand #05

ตั้งใจไว้ว่าจะหาเวลาเริ่มศึกษา AS3.0 ให้ได้ก่อนครึ่งปีแรกนี้ เวลาก็ล่วงเลยมาถึงเดือน 3 แล้วกู ตอนนี้ก็เริ่มๆ อ่าน เขียน โดยใช้เวลาที่ยังพอมีเหลืออยู่ระหว่างวันศึกษากันไป

คือถ้าเขียนบน Timeline ใน Flash เหมือนเดิมผมก็ยังไม่หนักใจอะไรมากนัก แต่ที่ผมกังวลพอสมควรคือการจะเขียนเป็น Class ซะมากกว่า ถึงกระนั้น ผมก็เขียน Class ง่ายๆ ขึ้นมา 2 ตัว อาจจะไม่มีประโยชน์มากอะไร แต่ก็ได้ทดสอบการเขียนเท่านั้นเอง

Class Circle – Circle.as

package com.artdrenalin {
import flash.display.MovieClip;
public class Circle extends MovieClip {
public function Circle(w:Number,color:Number,X:Number,Y:Number) {
graphics.beginFill(color);
graphics.drawCircle(X,Y,w);
graphics.endFill();
}
}
}

Class Rectang – Rectang.as

package com.artdrenalin {
import flash.display.MovieClip;
public class Rectang extends MovieClip {
public function Rectang(w:Number,h:Number,color:Number,X:Number,Y:Number) {
graphics.beginFill(color);
graphics.drawRect(X,Y,w,h);
graphics.endFill();
}
}
}

ส่วนตัว Flash นั้นผมเรียกใช้แบบนี้

import com.artdrenalin.*;
import com.greensock.*;
import com.greensock.easing.*;
stage.addEventListener(MouseEvent.MOUSE_DOWN,do_startCircle);
stage.addEventListener(MouseEvent.MOUSE_UP,do_stopCircle);
function do_startCircle(e:MouseEvent):void {
stage.addEventListener(MouseEvent.MOUSE_MOVE,do_drawCircle);
}
function do_drawCircle(e:MouseEvent):void {
var ran:Number = Math.floor(Math.random()*2);
switch (ran) {
case 0 :
var scale:Number = (Math.random()*40)+5;
var colorCircle:Number = Math.random()*0xFFFFFF;
var circle:Circle = new Circle(scale,colorCircle,mouseX,mouseY);
circle.alpha = 0;
TweenMax.to(circle,0.1,{scaleX:0.5,scaleY:0.5,ease:Strong.easeOut,onComplete:do_transBig,onCompleteParams:[circle]});
addChild(circle);
break;
case 1 :
var w:Number = (Math.random()*40)+5;
var h:Number = (Math.random()*40)+5;
var colorRectag:Number = Math.random()*0xFFFFFF;
var rect:Rectang = new Rectang(w,h,colorRectag,(mouseX-w/2),(mouseY-h/2));
rect.alpha = 0;
TweenMax.to(rect,0.1,{scaleX:0.5,scaleY:0.5,ease:Strong.easeOut,onComplete:do_transBig,onCompleteParams:[rect]});
addChild(rect);
break;
}
}
function do_stopCircle(e:MouseEvent):void {
stage.removeEventListener(MouseEvent.MOUSE_MOVE,do_drawCircle);
}
function do_transBig(mc:MovieClip):void {
TweenMax.to(mc,0.5,{alpha:1,scaleX:1,scaleY:1,ease:Elastic.easeInOut});
}

ผลที่ได้ – เอาเมาส์คลิกแล้วลากไปทั่วๆ นะครับ

ทำๆ แล้วนึกถึงบ้านเมืองที่เต็มไปด้วยการแบ่งแยกด้วย “สี”

อีกหน่อยคงเข้าที่เข้าทางมากกว่านี้

วันนี้ภาษาไทยวันละคำสองคำขอเสนอคำว่า

“งานช้าง”

งานช้าง ในความหมายแรกก็คือ งานที่มีขนาดใหญ่ งานที่ต้องการสมาธิ และระยะเวลาทำงานในการทำงานสูง
ความหมายที่ 2 คือ งานเบียร์ช้างนั่นเอง

งานนี้ผมได้รับติดต่อมาประมาณวันที่ 1 กพ ซึ่งผมได้ดู scope งานต่างๆ ที่ผมจะต้องทำ ผนวกกับระยะเวลาที่ลูกค้าให้มาคือ 1 เดือน งานนี้เห็นเวลาแล้วน่าใจหาย เพราะว่างานนี้ผมเหมาทั้งหมดยกเว้นส่วนของ Database

ตอนแรกเห็นเวลาทำงานแล้วว่าจะบอกผ่านไปละ ทีนี้ลูกค้าซึ่งติดใจผมมาจากโปรเจคที่แล้วชี้เป้ามาที่ผม ระบุตัวมาขนาดนี้ไอ้ทางผมจะบอกปัดไปก็..เอาวะ ตอนนั้นถามตัวเองว่าไหวมั้ยวะเนี่ยกู ต้องคิดภาพการทำงานทั้งหมดในหัวเพียงไม่กี่วินาที ก็ตอบกลับไปว่า โอเค

งบประมาณโปรเจคนี้ก็ไม่ได้มากมายอะไรเลย แต่ทางผมคิดว่าโอเควะ เราก็กินเบียร์ช้างมานานละ
ลองบุกเข้าไปในแบรนด์เค้าดูซักหน่อยซิ

คนใกล้ชิดจะเห็นเสมอว่าผมจะมีสมุดพกสะดวกอยู่เล่มนึง และปากกาดำที่เลือกมากับน้องนิ ขีดเขียนทดสอบหลายรอบกว่าจะได้ที่เหมาะมือ ลื่นทันความคิด โอเค ไม่แพงด้วย ก็เก็บไว้เป็นอาวุธข้างกายอีก 1 อย่าง บางทีผมก็ใส่ทั้งสองอย่างนี้ไว้ในย่ามใบเขื่องที่ผมจะพกติดตัวค่อนข้างบ่อย ในนั้นจะใส่ของได้หลายประเภทเลยทีเดียวเชียว ช่วยโลกด้วยนะครับ คุณก็ลองพกติดตัวบ้างก็ได้นะครับ มันอาจจะดูไม่สบายตานัก แต่เรามองที่จุดประสงค์ดีกว่าครับ เวลาซื้อของก็ไม่ต้องรับถุงพลาสติก ยัดของลงมาได้เลย ยกเว้นถ้าเป็นของสด ก็เตรียมถุงไว้หน่อย หรือจะรับมาเพิ่มก็คงไม่มีปัญหาแต่อย่างใด ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับความสะดวกละกันนะครับ

นอกเรื่องไปอีกแล้ว กลับเข้ามาถึงที่ว่า ผมจะคอยขีดเขียน จดความคิดหลายๆ อย่าง ส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องงานต่างๆ จะถูกบรรจุในนี้ คิดมูลค่าแล้วสมุดเล่มนี้สร้างมูลค่าการตลาดได้มากใช้ได้แล้วนะ

โปรเจคนี้ก็เช่นกัน ผมร่างๆ layout ของงานมาได้แบบสองแบบ เขียนอะไรที่จินตนาการจะเสริมเข้าไปได้เอาไว้ก่อน พวกนี้เขียนๆ ไข้างเยอะพอสมควว้กันลืม แล้วมาจัดกลุ่ม จัดระเบียบอีกครั้ง ลืมบอกไปว่าโปรเจคนี้ ผมเริ่มทำตั้งแต่ Concept > Design > Production เพราะงั้นผมจะขีดเขียนอะไรไว้ค่อนข้างเยอะพอสมควร ไว้ผมจะมาอัพเดทภาพร่างอีกครั้งนะครับ พอดีอีกส่วนนึงตอนนั้นต้องรีบเขียนจึงไปเขียนไว้ที่สมุดอื่น

รวมทั้งผมได้นั่งวิเคราะห์เกี่ยวกับบุคลิกของ 3 พี่น้องที่เป็น Presenter ของ Chang ตัวนี้ ซึ่งได้เขียนออกมาเป็นข้อๆ ไว้ เพื่อผมจะได้วาง Concept ตัวเกม และสร้างเกมที่ถูกต้องกับข้อมูลของ Brand ให้มากที่สุด โดยผมจะดึงจุดที่เป็นข้อดีข้อเด่นของแต่ละคนออกมาเล่น

แล้วก็มาถึงขั้นตอนการคิดว่าแต่ละเกมนั้นจะเป็นอย่างไร งานคิดส่วนใหญ่อยู่ในหัว วนไปวนมาในนั้น คิดได้ก็จะนำไปเทียบกับบุคลิกที่ผมได้ list เอาไว้ ว่าใช่มั้ย ขณะคิดเกมเหล่านี้ผมจะนึกถึงวิธีการเล่นด้วย เช่นเกมแรก พี่ชายคนโตเป็นคนดูแมนๆ แข็งแรงหน่อย ลุยๆ เพราะงั้น เกมแรกนี้ผมจะใส่การพยายาม ใส่วิธีการเล่นที่ต้องเหนื่อยหน่อยเข้าไปด้วย ใครได้เล่นก็คงจะพอทราบดี ^^

สุดท้ายมันก็ออกมาเป็น 3 เกมที่ตอบโจทย์ในเรื่อง Brand และมีความสนุกสนานอยู่พอสมควร งานนี้ไม่ง่ายเลยด้วยเวลา และขั้นตอน Production ที่ลุยเดี่ยวครั้งนี้ ผมต้องวางแผนงานทั้งหมดว่าแต่ละส่วนต้องใช้เวลาเท่าไหร่ ต้องทำให้ได้ตามนั้น โดยผมจะบีบให้ตัวเองอยู่ในสถานะที่ย่ำแย่ไว้ก่อน คือเร่งสุดๆ ไว้ก่อนเลย และก็เพราะงานนี้แหละครับ ที่สร้างแผลเป็นบนหน้าผากผมซะงั้น คือทำงานจนเกือบเช้า มึนๆ เดินชนขอบประตูอลูมิเนียมเข้าเต็มๆ ที่เคยเล่าไว้ใน blog ตอนเก่าๆ ไปหาอ่านได้นะครับ จะได้สมเพชมันกันถ้วนหน้า

เกมแรก Save The Animal

เกมที่ 2 Grow Your Coral

และเกมสุดท้าย Race For Kids

ใครยังไม่ได้เล่นก็ไปเ่ล่นได้ที่นี่  Changmission ก่อนจะหมดเขตสิ้นเดือนมีนานี้นะครับ เผื่อได้ BB ไปแจกสาวๆ 55

คนไทยเอ๋ย เจ้าไม่อยากให้ประเทศไทยฉิบหาย เจ้าอยากให้หยุดทำร้ายกัน เจ้าอยากให้รักกัน สามัคคีกัน อยากให้เกิดประชาธิปไตย เจ้าอยากให้ประเทศไทยเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดี..

…แล้วเจ้าล่ะ เคยเปลี่ยนแปลงตัวเองบ้างรึยัง ฤาคิดว่าเรื่องของกู กูไม่เปลี่ยน อย่ามาเสือก อย่ามาวิจารณ์ เพราะกูทำถูกอยู่แล้ว พวกมึงแหละผิด พวกมึงแหละต้องเปลี่ยน!!

คุณออกมาเรียกร้องให้ยุติการทะเลาะ กัน หรือเพียงเพราะคุณเบื่อ! แล้วคุณมีข้อเสนอแบบใดที่จะสรรสร้างสังคมล่ะ คุณคิดว่าจะหยุดปัญหาได้มั้ยครับ หรือเพียงแค่ pause ปัญหาไว้ ซึ่งมันพร้อมจะ play ตลอดเวลา

สุดท้ายรัฐบาลไหนก็ไม่มีทางพัฒนา ประเทศนี้ได้ ถ้าตัวเจ้าของประเทศเสือกมี ego ของตัวเองแบบนี้

คนไทยครับ คุณพร้อมกับประชาธิปไตยมั้ย? กล้าฟัง และยอมรับความคิดเห็นคนอื่นบ้างรึยัง? ถ้าคุณกล้าเปลี่ยนแปลงตัวเองวันใด … คุณอาจจะได้ยินเสียงแห่งประชา ธิปไตยขึ้นมาจริงๆ ก็ได้ครับ

เมื่อวันไหนหว่า ซักระยะเวลานึงละกัน วันนั้นผมได้รับแจ้งข่าวจากพี่ยิ่ง ซึ่งเคยทำงานด้วยกันที่บริษัทนึงว่า จะมีสอนทำขนมไดฟุกุ ไอ้ตัวผมอ่ะไม่มีอะไร แต่น้องนิเนี่ยล่ะครับ สนใจอยากทำเป็นอย่างแรง วันนั้นเราจึงต้องแจ้นไปที่โรงแรม… อะไรหว่า ไว้ถามอีกทีแล้วจะมาพิมพ์เพิ่ม

เช้าตรู่เลยสำหรับผม ออกจากบ้านไปด้วยใจที่ว่า จะไปหาที่นั่งรอเค้าเรียนทำขนมกัน จากนั้นช่วงบ่ายก็จะพาไปเรียนพับกระดาษ (โอริกามิ) ต่อที่ Siam discovery ในงาน นิทรรศการ JapanDesignToday

ไปถึงที่เรียนก็อย่างในภาพ แม่งยังไม่มีคนมาซักกะคนเลย ทางสาวญี่ปุ่นก็บอกประมาณว่า รอแปบนึงนะ แล้วก็มาชวนให้ผมเรียนด้วย อ้าว ชิบหายล่ะ เป็นคนประณีตมากซะด้วย กลัวทำอะไรพังชิบเป๋ง แต่ว่าคนไม่มีก็เอาวะ อย่างน้อยที่นั่งแม่งก็จะได้หายไปซักที่นึง ไม่งั้นสาวๆ ญี่ปุ่นคงเซ็งเป็ด อุตส่าห์เตรียมสอนแต่ไม่มีคนมาเรียน

สาวๆ สอนดีมากนะ เรียบร้อยน่ารัก นุ่มนวล แล้วก็สอนภาษาญี่ปุ่นเบื้องต้นด้วยแหละ แหม้ๆๆๆ เราก็อยากจะถามศัพท์บางคำที่เราคุ้นหูอยู่ จะได้แปลออกซะที

สอนง่ายมาก แล้ววัตถุดิบก็ดีจริงๆ ถั่วแดงเป็นปึกๆ เลย นี่ล่ะคือที่มา่ว่าทำไมมันต้องขายราคาสูงหน่อย ผมว่าของมันมีคุณภาพนะ แต่ไอ้คนทำเนี่ยแหละ ทำให้มันราคาตก 55

เรียนจบเค้าก็ให้กลับไปกินที่บ้านคนละ 2 ลูกมั้ง เสียดายไม่ได้ถ่ายภาพมา เพราะมัวแต่กิน 55  แป้งเหนียวนุ่ม หนึบหนับ ไส้ด้านในมีถั่วแดงที่เคลือบสตอเบอรี่ลูกยักษ์อยู่ พอกัดเข้าไปนะ แม่ง หวานแหลมออกมา ตามด้วยเปรี้ยวนิดๆ ของสตอเบอรี่ โอ้โห ปกติไม่ค่อยชอบกินขนมเท่าไหร่หรอก แต่กินปั้บรู้สึกทึ่งในศิลปะของมันนะ นี่พูดจริงๆ แบบว่า นี่มันก็คืองาน Design อย่างนึง ซึ่งมี Function ที่พิถีพิถันมาก และให้ประโยชน์ด้วย

มือเปื้อนมากตอนทำ เลยไม่ได้หยิบกล้องมาถ่ายเลย แต่ตอนจบยังได้วีดีโอมาตัวนึง เอาพอให้เห็นบรรยากาศนิดหน่อยละกันนะ

เมื่อ Microsoft ชน Apple ที่กำลังเปิดตัวของเล่นชิ้นใหม่ iPad ด้วย Courier

ดูแล้วอยากทำบ้างมั้ยล่ะ ผมล่ะดูแล้วขนลุกเลย ปวดขี้พอดี

หลังจากที่เอ็นข้อเท้าฉีกซึ่งผมก็ยังเจ็บอยู่จนทุกวันนี้ นี่ก็เกือบครึ่งปีแล้วจริงๆ ล่าสุดหาหมอ เราก็บอกหมอว่าวิ่งไม่ได้เลยตอนนี้ หมอแม่งส่ายหน้าแล้วก็บอกว่าเสียดายนะอายุแค่นี้วิ่งไม่ได้ หมอก็ชอบวิ่ง อ่าวไอ้ห่า กูฉุนกึ้กเลย ถ้าลูกมึงเป็นแ้ล้วมึงพุดกะลูกแบบนี้ป่ะ แค่เอาใจมาใส่ยังทำไม่ได้เลยเหรอครับคุณหมอ เหอะ

อาทิตย์ที่ผ่านมา ทำงานตอนกลางคืน ซึ่งมันก็เป็นเวลาส่วนใหญ่ที่ Freelance อย่างผมจะทำได้เต็มที่ ช่วงนั้นเวลาประมาณตี3 ผมก็ลุกไปจะเอาของไปเก็บชั้นล่าง เดินเร็วจัด แหวกม่านประเวณีในห้องนอน แต่หัวนำหน้าไปก่อน ได้ประสานงากับเสาขอบประตูอลูมิเนียมเข้าที่คิ้วซ้าย มึงเอ้ยยยยย อย่าให้บอก ลงไปนอนคุดคู้ก้มหัวเอามือกุมบริเวณนั้นด้วยใจระทึก ตอนนั้นตาสว่างเลยหลังจากทำงานมึนๆ ในใจคิดว่า อย่าแตกเล้ยยย ไม่อยากไปหาหมอตอนนี้เลยยย แต่อีกใจก็คิดสวนขึ้นมาว่า มันจะไม่แตกได้ไงวะ แรงขนาดนั้นน่ะไอ้เวร

ผมก้มอยู่ราวๆ 5 นาทีได้ แต่ตอนนั้นมันนานมาก ค่อยๆ เอามือที่กุมออกมาดู …อย่างที่คิด เลือดสาดครับพี่น้อง ไหลมาเป็นลิ่มๆ แล้ว ก็เลยลุกไปล้างในห้องน้ำ มองกระจกเท่านั้นแหละ โอ้โห ยาวไปป่ะ จริงๆ ก็ประมาณ 1 นิ้วน่ะแหละ จากคิ้วขึ้นไปทางหน้าผาก อื้มมมมม กู.. ผมก็เลยนั่งเอาน้ำแข็งกดกะแผลไว้ทั้งคืน เอากระดาษเอาผ้าไปเช็ดเลือด กดแผลจนคิดว่ามันติดแล้วล่ะ เลือดมันค่อยๆ หยุด แอนตาซิลแม่งไม่ติดต่อมาวะ กูอุตส่ารอถึงเช้า

หลังจากนั้นรุ่งขึ้นก็ไปหาหมอครับ หมอหัวเราะ แล้วบอกว่าไ่ม่เคยเจอคนชนประตูแล้วแตกขนาดนี้ โอ้วว บันเทิงกันทั้งคลีนิค หมอมาแหกๆ แผลแล้วบอกว่า แผลติดแล้ว ไม่ต้องเย็บแล้ว แต่นัดมาฉีดบาดทะยัก 3 เข็ม ชีวิต..

หลังจากนั้นไม่เท่าไหร่ ผมก็ท้องเสียรุนแรง ไข้ขึ้นอีกตะหาก นี่มันวิกฤติโลกร้อนรึเปล่าเนี่ย ทำไมซวยหลายอย่างงี้วะ รุ่งขึ้นกลับไปหาหมออีก หมอ งง กันสิว่ากูมาทำไม ก็ทำแผลไปแล้ว 55 คือแบบว่า ผมมาด้วยสาเหตุใหม่อีกแล้วครับ ก็ได้ยามากิน รวมๆ แล้วท้องเสียหมดตัวไป 3 วันเต็มๆ เรียกว่าหูรูดไม่ได้พักกันเลยทีเดียว แถมกินอะไรไม่ได้อีกนะ เพราะแม่งจะอ๊วกตลอด วันอาทิตย์เช้าต้องไปงานแต่งงาน มีดโกนปาดนิ้วไปซะอีก แสดดดดด เลือดชั่วเยอะนักเหรอเมิงงงงง แถมเป็นปลายนิ้วชี้ขวาด้วย แล้วเวลากูคลิกทำงานคงจะเพลินเลยสิเนี่ย เห้อออ…

แต่เบ็ดเสร็จตอนนี้ดีขึ้นแล้ว ก็เลยมาแรดพิมพ์ในนี้ได้ เอ็นข้อเท้าฉีก หัวแตก ท้องเสีย ไข้ขึ้น มีดโกนบาด งานแม่งก็ต้องส่ง งานแต่งงานก็ไป กลับมาก็เรียบร้อย สบายใจไทยแลนด์ เผากระจาย นี่แค่อาทิตย์เดียวนะเนี่ย ปีนี้ท่าจะแรง

เอามาจาก google reader น่ะ โธ่เอ้ย เราก็นึกว่าจะมี Innovation อะไรใหม่ๆ ชิ