artdrenalin blog

เมื่อวันปีใหม่ที่ผ่านมา ผมก็พานิมาช่วยกันปิ้งย่างอาหารที่บ้านพ่อแม่ผมเหมือนเช่นทุกปี ซึ่งเรื่องนี้ผมจะมาเล่าวันหน้า อิอิ ไม่ต้องห่วงถึงไม่อยากอ่าน แต่ผมอยากพิมพ์!!!

พอวันถัดมาน้องนิซึ่งอยากเล่นเกมกระดานที่เราเคยเล่นๆ กันตอนเด็กๆ นั่นก็คือ “เกมเศรษฐี” แล้วแถมต้องเอา version ดั้งเดิมด้วยนะ เราก็เปิด internet หากันวุ่นไปหมด เจอทั้ง version pc ซึ่งน่าลองมาก แล้วก็พวกเกมของต่างประเทศซึ่งทำได้สวยชิบหาย แต่เราก็ยังยึดจุดยืนเราไว้ก่อน

เราก็ขับรถหาตามที่ต่างๆ ที่เราคิดว่าน่าจะเป็นไปได้ ไปมันทั้งสนามหลวง2 ซึ่งน่าจะมีของเก่าๆ มาขาย ไปถึงก็เดินเล่นกันไปเรื่อย มองหาเจ้าเกมนี้ตามร้านของเล่น เอาเป็นว่าเดินมันซะทั่วก็ไม่เจอ กลับบ้านมาตั้งหลักก่อน จากนั้นช่วงหัวค่ำจึงออกไปคาร์ฟูร์พระราม4 ซึ่งน้องนินึกอยากเดินเล่นขึ้นมา จอดรถริมถนนปั้บมองเห็น K Village ซึ่งทางผมได้ทำเว็บให้ทางที่นี่นั้น ได้ก่อสร้างกันไปเยอะมากแล้ว เท่าที่เห็นด้วยสายตายามค่ำคืน น่าหาเวลามาชิลมากๆ

เราเดินมุ่งเข้าห้างทันที …. เอี๊ยดดดดด….เบรกกันแทบไม่ทัน… ขวามือเรามีร้าน Toy R Us ดักอยู่พอดี ไม่ต้องใช้สมองคิดมากนัก เข้าไปเลยดีกว่า ก็อย่างว่าล่ะไม่มี มีแต่ของต่างประเทศซึ่งราคาเป็นพัน โอว แต่ของเค้าทำสวยจริงๆ นะ ผมล่ะนึกถึง text book ต่างๆ ที่มันชอบยั่วยวนผมให้สัมผัสพวกเธอเหลือเกิน ทำไมน้า หนังสือบ้านเรามันไม่ค่อยทำให้รู้สึกแบบนี้เท่าไหร่ เพราะตัวหนังสือเหรอ? เพราะสี? … ผมมองรวมๆ ว่าเพราะ Design ดีกว่า

เข้าเรื่อง จากนั้นผมขึ้นไปชั้น2 เข้าไปส่วนขายของเล่นทันที เอ้ย นั่นไง ๆ แต่เป็น version ใหม่ๆ มีตอนโดเรมอนอะไรไม่รู้ มีสวนสัตว์ มีอีก 2-3 กล่อง แต่เป็นรุ่นใหม่ๆ ทั้งนั้นเลย กล่องละ 99 บาท ทีแรกกะว่าจะเอามาชดเชยต่อมกระสันที่มันอยากเล่นเสียเหลือเกินก่อน แต่ก็ตัดใจยังไม่เอาเพราะผมนึกแว่บๆ ถึงตอนที่เดินแถวตลาดบ้านนิ มันมีร้านขายของจิปาถะร้านนึง มีขายเกมกระดานพวกนี้ แต่ก็ไม่แน่ใจว่าจะมีรุ่นเก่าๆ มั้ย เอาวะ ที่สุดท้ายของคืนนี้ ลุย!

ขับรถมาที่ตลาด ซึ่งผู้คนก็พลุกพล่านกันกันตามประสาคนหาของกินยามค่ำคืน เราก็เดินไปร้านทันที เฮ้ยยยย ผมเห็นแถบสีข้างกล่องที่วางซ้อนกันอยู่ นั่นมัน Design ที่เราคุ้นตานี่หว่า วิ่งเข้าใส่เลย หยิบป้าบขึ้นมา แม่จ้าววว “ซูเปอร์เศรษฐี” หน้าตาแบบนี้มันซ่อนอยู่ในความทรงจำเราหนิหว่า เหลือกล่องเดียวด้วย ผมจ่ายตังทันที จัดไป 59 บาท น้องนิยิ้มแก้มบวมเลย กอดกล่องเกมแน่นจนผมนึกอิจฉากล่องตะหงิดๆ

เดินออกมาผมว่าคืนนี้เราต้องกลับไปนั่งเล่นกันที่บ้านนิแน่ๆ ผมจึงขอเดินไปซื้อกาแฟเจ้าโปรดที่ตลาดกะว่าไปนั่งชิลกินไปเล่นไป สุขแท้

นิแกะกล่องเกมอย่างทะนุถนอมเป็นที่สุด ค่อยๆ ลอกสก๊อตเทปทีละอันอย่างใจเย็น แต่แล้ว…..”แควกกก!!” เสียงนั่นมัน…. เฮ้ย.. ไม่จริงน่าาาาาาา ออ เสียงนกหลังบ้านนินี่เอง ไม่มีอะไรหรอกครับ เอ้าๆ แกะกล่องต่อจนเสร็จ เปิดฝามาถ้ามี effect ล่ะก็ มันคงจะพุ่ง ปุ้ง ป้าง แสงวาบวูบ ออกมาเหมือนมีพลุสีทองออกมาจากกล่อง เราก็ดูอุปกรณ์การเล่นต่างๆ อย่างระลึกถึงความหลัง

ผมรีบหยิบฝากล่องมาอ่านกติกาทันที เพราะตอนเด็กผมเล่นเกมนี้กะพี่ชาย แล้วแบบว่ามั่วมาก ถ้าใครเคยเล่นคงจะทราบว่ามันมีเรื่องซื้อ ขาย เช่า ที่ดิน เพื่อปลูกสร้างบ้าน โรงแรม กันด้วย เกมนี้ผมว่าบันเทิงแถมกระตุ้นต่อมธุรกิจแต่เด็กได้ดีจริงๆ ครับ แต่ตอนผมเล่นตอนเด็กนั้น ผมกะพี่ชายหยิบเงินจากกล่องเกมทั้งหมดแบ่งกันคนละครึ่ง แบ่งโฉนดที่ดินกันคนละครึ่ง แล้วซื้อบ้าน โรงแรมกันกระจาย แถมใครเดินมาตกตรงที่ดินที่เรามีโฉนดจริงๆ คนนั้นต้องเสียพวกค่าเช่า ค่าใช้จ่ายอะไรด้วย แต่ตอนนั้นผมกะพี่่ชายเดินกันเสรีมากๆ ครับ 55 ซึ่งไม่รู้เล่นไปเืพื่ออะไรเหมือนกัน

ทีนี้ผมเลยได้อ่านกติกาอย่างละเอียด จนรู้สึกอับอายกับวิธีที่เคยเล่นมา 55 คืนนั้นเราเล่นเกมกันหลายชม. มาก ต่างคนต่างซื้อที่ดินเท่าที่จะมีโอกาสทำได้ ส่วนตัวผมนั้นต้องปล่อยจำนองที่อยู่บ่อยครั้งเพราะว่าไม่มีตังจ่ายพวกค่าใช้จ่ายที่เกิดขึ้นจากประตูดวง และหีบสมบัติ (มันจะตั้งชื่อหีบสมบัติทำไมวะ แม่งหยิบแต่ละทีเงินไหลออกเพียบ)

เรียกว่าช่วงเล่นเกม 70% แรกผมดวงแย่มาก ก็จะมีรายได้จากการเก็บค่าเช่าที่ดินบ้าง ตอนหลังเริ่มดี เริ่มเก็งซื้อบ้านจาก 1 หลัง ก็เป็น 2 หลัง ทำให้เวลาน้องนิเดินมาตกตรงนั้น จ่ายค่าเช่าผมจนเรียกว่า “หมดตูด” 55 เกมช่วงหลังผมจึงร่ำรวยมากครับ เรียกว่าน้องนิปวดหัวกับการต้องจำนองที่ดินมาจ่ายค่าโน่นค่านี่

เราตั้งเวลากันไว้ว่าตี2 เราจะหยุดการเล่นไว้แล้วมานับเงินสด และขายพวกอสังหาริมทรัพย์ทั้งหลาย เืพื่อดูว่าใครจะมีมากกว่ากัน จนเวลาซักอีก 1 นาทีจะตี2 แล้ว น้องนิเจอจ่ายค่าเช่าผมไปอีกหลายพัน เรียกว่าไม่ไหวแล้วยอมแพ้แล้ว ผมก็เดินตาสุดท้ายไปตกเอา “ประตูดวง” พอผมหยิบการ์ดขึ้นมานั้น เฮ้ย “ล้มละลาย”  น้องนิลิงโลดขึ้นมาทันที ไอ้ทางผมก็ช็อคโลกครับ ไม่ช็อคได้ไงจะเลิกเล่นแล้วเนี่ย มันชนะเห็นๆ อยู่แล้ว หยิบใบนี้เรียกว่าหมดสิ้นครับพี่น้อง นี่เป็นความประทับใจในหลายๆ แบบหลังจากตามหาเจ้าเกมนี้มาเล่นอีกครั้ง

ผมได้อะไรหลายๆ อย่างจากเหตุการณ์นี้นะครับ การที่เราได้หาอะไรมาเล่นด้วยกัน มันทำให้ความรัก ความผูกพัน ของเราก็หมุนเกลียวกันมากขึ้น (อย่านึกว่าผมกระแดะมาพูดเรื่องความรักเลยนะ) ผมคิดว่าทุกคนสัมผัสได้เวลาคุณมีความรู้สึกที่ดีกับอะไรบางอย่าง ที่แน่ๆ การได้นึกถึงความทรงจำต่างๆ ในวัยเด็กนั้นสร้างความอัศจรรย์ให้กับเรามาก มันสดชื่น มันสร้างความสุขในทันทีที่เรานึกถึง ผมว่าเรื่องนี้เป็นวิทยาศาสตร์นะ แต่ก็เร้นลับน่าดู

ว่าแล้วก็…ระวังเดินมาตกในที่ดินของผมล่ะ ^^’