February 16
ทำงานจนหัวแตก บัดซบ
หลังจากที่เอ็นข้อเท้าฉีกซึ่งผมก็ยังเจ็บอยู่จนทุกวันนี้ นี่ก็เกือบครึ่งปีแล้วจริงๆ ล่าสุดหาหมอ เราก็บอกหมอว่าวิ่งไม่ได้เลยตอนนี้ หมอแม่งส่ายหน้าแล้วก็บอกว่าเสียดายนะอายุแค่นี้วิ่งไม่ได้ หมอก็ชอบวิ่ง อ่าวไอ้ห่า กูฉุนกึ้กเลย ถ้าลูกมึงเป็นแ้ล้วมึงพุดกะลูกแบบนี้ป่ะ แค่เอาใจมาใส่ยังทำไม่ได้เลยเหรอครับคุณหมอ เหอะ
อาทิตย์ที่ผ่านมา ทำงานตอนกลางคืน ซึ่งมันก็เป็นเวลาส่วนใหญ่ที่ Freelance อย่างผมจะทำได้เต็มที่ ช่วงนั้นเวลาประมาณตี3 ผมก็ลุกไปจะเอาของไปเก็บชั้นล่าง เดินเร็วจัด แหวกม่านประเวณีในห้องนอน แต่หัวนำหน้าไปก่อน ได้ประสานงากับเสาขอบประตูอลูมิเนียมเข้าที่คิ้วซ้าย มึงเอ้ยยยยย อย่าให้บอก ลงไปนอนคุดคู้ก้มหัวเอามือกุมบริเวณนั้นด้วยใจระทึก ตอนนั้นตาสว่างเลยหลังจากทำงานมึนๆ ในใจคิดว่า อย่าแตกเล้ยยย ไม่อยากไปหาหมอตอนนี้เลยยย แต่อีกใจก็คิดสวนขึ้นมาว่า มันจะไม่แตกได้ไงวะ แรงขนาดนั้นน่ะไอ้เวร
ผมก้มอยู่ราวๆ 5 นาทีได้ แต่ตอนนั้นมันนานมาก ค่อยๆ เอามือที่กุมออกมาดู …อย่างที่คิด เลือดสาดครับพี่น้อง ไหลมาเป็นลิ่มๆ แล้ว ก็เลยลุกไปล้างในห้องน้ำ มองกระจกเท่านั้นแหละ โอ้โห ยาวไปป่ะ จริงๆ ก็ประมาณ 1 นิ้วน่ะแหละ จากคิ้วขึ้นไปทางหน้าผาก อื้มมมมม กู.. ผมก็เลยนั่งเอาน้ำแข็งกดกะแผลไว้ทั้งคืน เอากระดาษเอาผ้าไปเช็ดเลือด กดแผลจนคิดว่ามันติดแล้วล่ะ เลือดมันค่อยๆ หยุด แอนตาซิลแม่งไม่ติดต่อมาวะ กูอุตส่ารอถึงเช้า
หลังจากนั้นรุ่งขึ้นก็ไปหาหมอครับ หมอหัวเราะ แล้วบอกว่าไ่ม่เคยเจอคนชนประตูแล้วแตกขนาดนี้ โอ้วว บันเทิงกันทั้งคลีนิค หมอมาแหกๆ แผลแล้วบอกว่า แผลติดแล้ว ไม่ต้องเย็บแล้ว แต่นัดมาฉีดบาดทะยัก 3 เข็ม ชีวิต..
หลังจากนั้นไม่เท่าไหร่ ผมก็ท้องเสียรุนแรง ไข้ขึ้นอีกตะหาก นี่มันวิกฤติโลกร้อนรึเปล่าเนี่ย ทำไมซวยหลายอย่างงี้วะ รุ่งขึ้นกลับไปหาหมออีก หมอ งง กันสิว่ากูมาทำไม ก็ทำแผลไปแล้ว 55 คือแบบว่า ผมมาด้วยสาเหตุใหม่อีกแล้วครับ ก็ได้ยามากิน รวมๆ แล้วท้องเสียหมดตัวไป 3 วันเต็มๆ เรียกว่าหูรูดไม่ได้พักกันเลยทีเดียว แถมกินอะไรไม่ได้อีกนะ เพราะแม่งจะอ๊วกตลอด วันอาทิตย์เช้าต้องไปงานแต่งงาน มีดโกนปาดนิ้วไปซะอีก แสดดดดด เลือดชั่วเยอะนักเหรอเมิงงงงง แถมเป็นปลายนิ้วชี้ขวาด้วย แล้วเวลากูคลิกทำงานคงจะเพลินเลยสิเนี่ย เห้อออ…
แต่เบ็ดเสร็จตอนนี้ดีขึ้นแล้ว ก็เลยมาแรดพิมพ์ในนี้ได้ เอ็นข้อเท้าฉีก หัวแตก ท้องเสีย ไข้ขึ้น มีดโกนบาด งานแม่งก็ต้องส่ง งานแต่งงานก็ไป กลับมาก็เรียบร้อย สบายใจไทยแลนด์ เผากระจาย นี่แค่อาทิตย์เดียวนะเนี่ย ปีนี้ท่าจะแรง
สุดยอดอะป๋า หวังว่า หลังตรุษจีนแล้วคงดีขึ้นนะชีวิต -_-’
สาธุครับน้องจ๋อ ขอบใจมาก ป๋าก็หวังว่าแบบนั้นครับสงสัยต้องหาที่ทำบุญอย่างด่วนล่ะมั้ง
หายไวๆฮะอาท เออโทรกลับมาหน่อยซิคับ ติดต่อไม่ได้เลยอ่ะนะ นะ Please Please
อ่านแล้วน่าเห็นใจมากๆคร้าบ ขอให้หายไวๆนะโดยเฉพาะเอ็นข้อเท้าน่ะ เราเคยเจ็บเอ็นร้อยหวายตอนกลับจากไปภูกระดึง ถึงจะไม่ได้เป็นมาก ทายาอย่างเดียว แต่กว่าจะดีขึ้น ล่อไปซะเป็นปี แถมไม่ดีเหมือนเดิมร้อยเปอร์เซนต์ ตอนนี้ถ้าต้องนั่งกราบพระแบบเบญจางคประดิษธิ์ ยังเจ็บเอ็นร้อยหวายอยู่นิดๆเลย กี่ปีมาแล้วว่ะเนี่ยะ(น่าจะ 6-7 ปี)…ส่วนหมอที่ใช้บัตรประกันสังคม ประกันสุขภาพอะไรพวกนี้ ถ้าไม่ใช่โรงพยาบาลของรัฐ นี่มันน่าแขกกบาลจริงๆให้ตายเหอะ เจอมา นั่งรอ ตั้งครึ่งชม. ยังไม่เจอหมอเลย พยาบาลท่านบอกให้นัดคิวมาใหม่อีก สองสัปดาห์ ให้ตายเหอะ แล้วปล่อยกรุรอตั้งครึ่งชม.ทำไมไม่บอกกันก่อน แม่เราโทรมาถามว่าเป็นไงบ้าง พอรู้เรื่องแม่รีบโทรไปวีนที่โรงพยาบาล ตกลง เลยได้ตรวจ 5555 … หมอตรวจพลิกไปพลิกมาสองที ให้ยาทา ยากินแก้อักเสบ นิดๆหน่อย หมอแม่งพูดเร็วยังกับโฆษณาห้ามกินเกินวันละขวด เด็กและสตรีมีครรภ์ไม่ควรดื่ม ใช้เวลาตรวจกับหมอแค่ไม่เกินห้านาที แถมยังพูดจาหงุดหงิดใส่อีก บอกแค่นี้ไม่เป็นไรมากหรอก … ถึงไม่เป็นไร ก็บอกกันดีๆก็ได้ไม่ต้องหงุดหงิด… หมอ รพ.มิชชั่นแม่งแย่มาก อืม บ่นเยอะไปหน่อยว่ะ หายไวๆแล้วกันเน้อ
You have a way with writing, but remember by and large, english is a tool for concealing the truth
Super site, and nice text.
I can see you’re an expert at your field! I am launching a internet site soon, and your details are going to be really fascinating for me.. Thanks for all your support and wishing you all the success.
Pretty excellent post. I just stumbled upon your blog and wanted to say that I have extremely enjoyed reading your blog posts. Any way I will be subscribing for the feed and I hope you article once again soon.
Hi, this an impressive read buddy. Thanks for sharing! However I’m experiencing issue with ur rss feed. Unable to subscribe to it. Does anyone else facing the same RSS issue?