เมื่อวันปีใหม่ที่ผ่านมา ผมก็พานิมาช่วยกันปิ้งย่างอาหารที่บ้านพ่อแม่ผมเหมือนเช่นทุกปี ซึ่งเรื่องนี้ผมจะมาเล่าวันหน้า อิอิ ไม่ต้องห่วงถึงไม่อยากอ่าน แต่ผมอยากพิมพ์!!! พอวันถัดมาน้องนิซึ่งอยากเล่นเกมกระดานที่เราเคยเล่นๆ กันตอนเด็กๆ นั่นก็คือ “เกมเศรษฐี” แล้วแถมต้องเอา version ดั้งเดิมด้วยนะ เราก็เปิด internet หากันวุ่นไปหมด เจอทั้ง version pc ซึ่งน่าลองมาก แล้วก็พวกเกมของต่างประเทศซึ่งทำได้สวยชิบหาย แต่เราก็ยังยึดจุดยืนเราไว้ก่อน เราก็ขับรถหาตามที่ต่างๆ ที่เราคิดว่าน่าจะเป็นไปได้ ไปมันทั้งสนามหลวง2 ซึ่งน่าจะมีของเก่าๆ มาขาย ไปถึงก็เดินเล่นกันไปเรื่อย มองหาเจ้าเกมนี้ตามร้านของเล่น เอาเป็นว่าเดินมันซะทั่วก็ไม่เจอ กลับบ้านมาตั้งหลักก่อน จากนั้นช่วงหัวค่ำจึงออกไปคาร์ฟูร์พระราม4 ซึ่งน้องนินึกอยากเดินเล่นขึ้นมา จอดรถริมถนนปั้บมองเห็น K Village ซึ่งทางผมได้ทำเว็บให้ทางที่นี่นั้น ได้ก่อสร้างกันไปเยอะมากแล้ว เท่าที่เห็นด้วยสายตายามค่ำคืน น่าหาเวลามาชิลมากๆ เราเดินมุ่งเข้าห้างทันที …. เอี๊ยดดดดด….เบรกกันแทบไม่ทัน… ขวามือเรามีร้าน Toy R Us ดักอยู่พอดี ไม่ต้องใช้สมองคิดมากนัก เข้าไปเลยดีกว่า ก็อย่างว่าล่ะไม่มี มีแต่ของต่างประเทศซึ่งราคาเป็นพัน โอว แต่ของเค้าทำสวยจริงๆ นะ [...]

รถติดในเมืองกรุงมันช่างน่าเบื่อนัก ผู้ว่ากทม. เนี่ยถ้ามันเป็นแค่ตำแหน่งก็อย่าไปเป็นมันเลยนะ อยากจะพูดเหลือเกินว่าคุณผู้ว่าราชการกทม.ครับ คุณเคยได้นั่งรถเมล์ไปทำงานมั้ย แล้วทุกวันนี้คุณนั่งอะไรไปทำงาน คุณได้ลงมาขลุกกับปัญหาในเมืองแค่ไหน หรือรอ report อย่างเดียวงั้นเหรอ ผมแนะนำคุณเลยนะครับ ถ้าเป็นไปได้ช่วยเรียกผมไปคุยเลยได้ก็ดีนะ ถ้าคุณยินดีรับฟัง คุณจะแก้ปัญหากทม.ได้ยังไงถ้าคุณไม่รู้สึก และเข้าใจถึงปัญหา คนเราอ่ะนะถ้ามีคนมาบอกว่า เฮ้ยข้าวราดน้ำพลับพลึงพริกสับมันรสชาติเค็มๆ อร่อยดีนะ คุณจะนึกรสชาติออกได้ชัดเจนได้ยังไง ถ้าคุณไม่ได้ตักเข้าปากด้วยตัวเอง? ข้างบนนั่นมันชั่ววูบเข้ามา แค่จะบอกว่าวันนึงผมรถติดอยู่ แล้วท้ายรถด้านหน้าผมมันช่างบันเทิงใจผมเสียเหลือเกิน “รับห้อยโหนทั่วประเทศ” โอ้โห โดนมั้ย copy ง่ายๆ ตรงกับ service แถมมี graphic คนห้อยโหนประกอบอีกตะหาก แบบนี้แหละ อะไรที่มัน simple แต่ได้ใจ งานพวกนี้ช่างหายากนักที่ธุรกิจธรรมดาจะมองจุดนี้

ผมเจอวีดีโอนี้โดยบังเอิญหลังจากหาบทเพลง Christmas มาฟังเรื่อยๆ ตอนทำงานช่วงนี้ เพื่อสร้างแรงบันดาลใจ กะว่า่ช่วงปีใหม่จะมีงานดีๆ ออกมา งาน Multitrack ชิ้นนี้คุณภาพมากครับ ยืนยันด้วยเกียรติของสิบเอกอาร์ธเลยครับ อย่ามากความเลย ไปชมกันเลยดีกว่า

พักใหญ่ๆ มานี่น้องนิหันมานิยมถักตุ๊กตาชนิดที่เรียกว่า “เข้าเส้น” เจออะไรเกี่ยวกะถักๆ หน่อยจะไม่ได้เลย มีกรี๊ด มิใช่ผู้ใดเหยียบเท้า แต่เป็นความอยากได้ชนิดเฉียบพลันนั่นเอง ตอนนี้น้องแกก็มีคลังตุ๊กตาผลงานของเค้าอยู่พอสมควร แต่ตัวนี้แปลกแหวกแนวดีซึ่งผมชอบมาก ชอบในความไม่เรียบร้อย… นั่นๆๆๆๆ !!! ผมจะพูดแบบนี้ไม่ได้เด็ดขาด น้องแกจะงอแงว่า หาว่าหนูทำไม่เรียบร้อยเหรอ เป็นเรื่อง !!! พี่ก็แค่ชอบอะไร..ไม่เรี…ร้อย … แบบว่า.. ดีนะ.. ดี… . เอาเป็นว่า น่ารักอ่ะ ถักน่ารักค่าาา – -*

ผมชื่นชอบศิลปินเพลง Jazz ท่านนี้มากครับ ทำให้งาน Design ของผมไหลได้คล่องมากยามดึกๆ ครับ สุดยอด

เมื่อเศรษฐกิจโลกมันย่ำแย่ เศรษฐกิจบ้านเราก็ย่อยยับ ไอ้ครั้นจะทำเวปอย่างเดียวมันก็ไม่พอเปิดฮาเร็ม หรือเราจะหันไปทำร้านอาหาร seafood มันซะเลย ในเมื่อทรัพยากรเราก็มีพร้อม ดูสิ … วันนี้ฝนตกหนักมาก ตกแม่งตั้งแต่เที่ยงวัน ยันเรือรบ นั่งๆ ทำงานอยู่ เสด็จพ่อก็ตะโกนเรียก พ่อ :   เฮ้ย ไอ้ลูกหล่อ มาดูนี่ แหที่พ่อทอดไว้ ได้ผลแล้ว หล่อ : …กูคิดในใจ พ่อกูเหวี่ยงแหไปทั่วได้ผลแล้วเหรอนี่ พ่อ :   จริงจริ๊ง มาดูๆ หล่อ : โอเคๆ ผมก็รีบคว้ากล้องไป พอลงไปมองไปหน้าบ้าน เห็นพ่อขลุกขลักอยู่แถวท่อระบายน้ำหน้าบ้าน ไอ้เราก็พาลคิดว่าพ่อจะแงะฝาท่อไปขายรึเปล่า เราจะได้วิ่งไปหารด้วย พอเดินไป โอ้วว … พ่อ :   เป็นไง “ปลากระดี่” ไร้เทียมทาน หล่อ :  อ่า แล้ว “ปลากระดี่” มันทอดกระเทียมทานได้รึเปล่าพ่อ พ่อ :   จริงๆ มันก็กินได้ แต่ว่าพ่อสงสารมัน [...]

เชิญทุกท่านหันมาใช้จักรยานกันครับ โลกร้อนเราต้องช่วยกันครับ เพื่อคุณ เพื่อโลก… ดูดีที่สุด แต่.. เหตุผลจริงๆ แล้วคือ… ตังไม่พอใช้ ! เฮ้ย ไม่เชื่อหรอก อีอาร์ธแม่งทำงานทั้งวันทั้งคืน รวยจะตาย ไม่มีตังได้ไง < เสียงชาวบ้านที่รายล้อมดังเข้ามา ผมอยากจะบอกกลับไปว่า เอ่อ ไม่พอจริงๆ ครับ ไหนผมจะต้องกว้านซื้ออสังหาริมทรัพย์ย่านสยามให้หมดแล้วเนี่ย ตังผมก็ไม่เหลือเก็บเลยครับ พูดเป็นเล่นน่า ประหยัดเงินครับๆ แล้วก็ห่วงโลกด้วย.. จริงๆ นะ ไม่ได้สร้างภาพ ;P เริ่มจากวันนึง ต้องตัดสินใจมาทำงานที่ Agency ที่นึง ซึ่งอยู่แถวพระราม9 ผมก็มานั่งคิดค่าใช้จ่ายดูว่า จะประหยัดยังไงได้บ้าง ลำพังค่าน้ำมันคุณเจริญท่านก็ซดเหมือนนกเค้าแมวหิวปลาสลิด คิดๆ คำนวณๆ กันไป สรุปว่า ถ้าผมจัดการเรื่องการเดินทางได้ ผมจะรวย! เมื่อตัดสินใจได้ดังนั้นจึงเริ่มหาข้อมูลเรื่องแหล่งซื้อจักรยาน พร้อมๆ กับหาวิธีดูแลจักรยานไปพร้อมๆ กัน จนมาได้แหล่งใหญ่ของเมืองกรุง นั่นก็คือย่านเซียงกงอันเลื่องชื่อ จักรยานแถวนี้มีขายเป็นหมื่นๆ คันครับ ขนกันมาจากต่างประเทศ เรียกว่าของ import [...]

ดูตรงที่ผมทำลูกศรแดงไว้ดิ แม่งโฆษณาซะ 100% ส่งเข้า inbox แค่โฆษณามันก็เข้า spam กูละ “ขออภัยถ้าหากอีเมลล์ฉบับนี้รบกวนท่าน” มันไม่ได้รบกวนกูมากหรอก แต่เคราะห์ร้ายของมึงที่กูดันเปิด spam ขึ้นมาเจอ แล้วเอาความสามารถของโปรแกรมมึงมาแฉนี่ล่ะ ;P artH.

กิจกรรมการพักผ่อน หย่อนใจ คลายเครียดของแต่ละคนคงจะมีมากมาย หลายแบบหลายอย่าง สิ่งนึงที่ผมโปรดปรานคือ การได้เดินดูข้าวของต่างๆ ที่ทำให้จิตใจเรามันฟุ้งซ่าน อยากจะเป็นเจ้าของ แล้วด้วยชีวิตที่ค่อนข้างรวยอย่างผมนั้น คงหนีไม่พ้น “คลองถม” คลองถมคืออะไร แต่ก่อนเป็นคลองแล้วมีคนมาถมที่หรือไม่ อันนี้ยังไม่ได้ค้นหาที่มา แต่ ณ ปัจจุบัน คลองถม ได้ชื่อว่าเป็นตลาดแลกเปลี่ยนความต้องการของคนในเมืองกรุง ที่มีชื่อเสียงเป็นลำดับต้นๆ เลยทีเดียวเชียว คลองถมนี้จะเปิดทุกวันนะที่ผมคิดเอาเอง แต่จะมีของแปลกๆ ของหายาก ของๆ คนอื่น! มาให้ดูเยอะจะเป็นช่วง ศ ส อา ซึ่งผมเลือกที่จะเดินในช่วงคืนวันเสาร์ เพราะหลบความร้อนจากแสงแดด ให้เหลือแต่ความร้อนรุ่มอยากมีอยากได้ของตัวเองก็พอ เมื่อคืนวันเสาร์ที่ 21 มิย 2551 ผ่านมา ผมได้พาพี่อ๊อดไปด้วย พี่อ๊อดนี้เป็นใคร หึหึ คงไม่มีใครจะเอามาเล่ากันให้คนล้อเลียนกันง่ายๆ แต่ผมทำ! พี่อ๊อด คือ พ่อผมเอง จริงๆ ผมก็เรียกพ่อน่ะแหละ แต่แม่ผมเรียกว่า “พี่อ๊อด” ซึ่งอาจจะเป็นที่มาของชื่อเล่นของลูกชายทั้งสองคนคือ “โอ๊ต” “อาร์ธ” รึเปล่าอันนี้ผมไม่แน่ใจ แต่จะไปคิดเสียข้างเดียวอย่างนั้นจะเป็นการไม่ถือน้ำใจของทางฝ่ายแม่ที่ชื่อ [...]

ได้ฤกษ์ขยับ Blog ซะหน่อย วันนี้จะมาพูดเรื่องซึ้งๆ กันบ้าง คือสังคมยัดเยียดความตลกให้ผมมามากละ ขอหน่อย ขอซึ้งกะเค้าบ้าง จะได้มั้ย? จั่วหัวซะน้ำตาซึมเลย ชีวิตคนเราอ่ะนะครับมันแสนสั้น เราเกิดมาครั้งเดียวเท่านั้น อันนี้ไม่ได้พูดถึงกฎแห่งกรรม การเวียนว่ายตายเกิดอะไรทั้งสิ้น เพราะผมยังสัมผัสสิ่งเหล่านั้นได้ไม่ 100% สิ่งที่ผมจะพูดวันนี้คือ “ความทรงจำ” หรือ “Memories” หรือ “คิมูจิ๊” นั่น ว่าจะไม่ตลก “ความทรงจำ” คืออะไร ผมก็ยังสงสัยอยู่นะครับว่า คนเราบันทึกความทรงจำได้อย่างไร ระบบไฟฟ้าในสมองงั้นเหรอ? หรือแทรกซึมอยู่ในติ่งหูข้างซ้าย? ถ้ามีอ้างอิงวิชาการอะไรมาให้ความรู้ผมได้ ก็จัดมาเลยนะครับ อยากทราบ เวลาที่เราใช้ชีวิตบนโลกนี้ เราจะมีประสบการณ์ในเรื่องต่างๆ เพิ่มขึ้นทุกวัน เราเห็น ได้ยิน สัมผัส สิ่งต่างๆ ทุกวัน ความทรงจำเราจะเพิ่มขึ้นทุกวินาที จะมีเต็มมั้ย? ไม่รู้ แต่ผมให้น้ำหนักกับความทรงจำมาก ผมมีคนที่ผมรัก มีคนที่รักผม มีสิ่งที่ผมต้องดูแล อยู่มากมาย ทุกๆ ท่านก็เช่นกัน เราจะปล่อยให้ความทรงจำในทุกๆ วินาทีเหล่านั้น ติดอยู่ในสมองเราแค่นั้นงั้นเหรอ มันอาจจะลืมก็ได้นะ [...]