เมื่อวันไหนหว่า ซักระยะเวลานึงละกัน วันนั้นผมได้รับแจ้งข่าวจากพี่ยิ่ง ซึ่งเคยทำงานด้วยกันที่บริษัทนึงว่า จะมีสอนทำขนมไดฟุกุ ไอ้ตัวผมอ่ะไม่มีอะไร แต่น้องนิเนี่ยล่ะครับ สนใจอยากทำเป็นอย่างแรง วันนั้นเราจึงต้องแจ้นไปที่โรงแรม… อะไรหว่า ไว้ถามอีกทีแล้วจะมาพิมพ์เพิ่ม เช้าตรู่เลยสำหรับผม ออกจากบ้านไปด้วยใจที่ว่า จะไปหาที่นั่งรอเค้าเรียนทำขนมกัน จากนั้นช่วงบ่ายก็จะพาไปเรียนพับกระดาษ (โอริกามิ) ต่อที่ Siam discovery ในงาน นิทรรศการ JapanDesignToday ไปถึงที่เรียนก็อย่างในภาพ แม่งยังไม่มีคนมาซักกะคนเลย ทางสาวญี่ปุ่นก็บอกประมาณว่า รอแปบนึงนะ แล้วก็มาชวนให้ผมเรียนด้วย อ้าว ชิบหายล่ะ เป็นคนประณีตมากซะด้วย กลัวทำอะไรพังชิบเป๋ง แต่ว่าคนไม่มีก็เอาวะ อย่างน้อยที่นั่งแม่งก็จะได้หายไปซักที่นึง ไม่งั้นสาวๆ ญี่ปุ่นคงเซ็งเป็ด อุตส่าห์เตรียมสอนแต่ไม่มีคนมาเรียน สาวๆ สอนดีมากนะ เรียบร้อยน่ารัก นุ่มนวล แล้วก็สอนภาษาญี่ปุ่นเบื้องต้นด้วยแหละ แหม้ๆๆๆ เราก็อยากจะถามศัพท์บางคำที่เราคุ้นหูอยู่ จะได้แปลออกซะที สอนง่ายมาก แล้ววัตถุดิบก็ดีจริงๆ ถั่วแดงเป็นปึกๆ เลย นี่ล่ะคือที่มา่ว่าทำไมมันต้องขายราคาสูงหน่อย ผมว่าของมันมีคุณภาพนะ แต่ไอ้คนทำเนี่ยแหละ ทำให้มันราคาตก 55 เรียนจบเค้าก็ให้กลับไปกินที่บ้านคนละ 2 [...]

เมื่อเศรษฐกิจโลกมันย่ำแย่ เศรษฐกิจบ้านเราก็ย่อยยับ ไอ้ครั้นจะทำเวปอย่างเดียวมันก็ไม่พอเปิดฮาเร็ม หรือเราจะหันไปทำร้านอาหาร seafood มันซะเลย ในเมื่อทรัพยากรเราก็มีพร้อม ดูสิ … วันนี้ฝนตกหนักมาก ตกแม่งตั้งแต่เที่ยงวัน ยันเรือรบ นั่งๆ ทำงานอยู่ เสด็จพ่อก็ตะโกนเรียก พ่อ :   เฮ้ย ไอ้ลูกหล่อ มาดูนี่ แหที่พ่อทอดไว้ ได้ผลแล้ว หล่อ : …กูคิดในใจ พ่อกูเหวี่ยงแหไปทั่วได้ผลแล้วเหรอนี่ พ่อ :   จริงจริ๊ง มาดูๆ หล่อ : โอเคๆ ผมก็รีบคว้ากล้องไป พอลงไปมองไปหน้าบ้าน เห็นพ่อขลุกขลักอยู่แถวท่อระบายน้ำหน้าบ้าน ไอ้เราก็พาลคิดว่าพ่อจะแงะฝาท่อไปขายรึเปล่า เราจะได้วิ่งไปหารด้วย พอเดินไป โอ้วว … พ่อ :   เป็นไง “ปลากระดี่” ไร้เทียมทาน หล่อ :  อ่า แล้ว “ปลากระดี่” มันทอดกระเทียมทานได้รึเปล่าพ่อ พ่อ :   จริงๆ มันก็กินได้ แต่ว่าพ่อสงสารมัน [...]

เมื่อปลายอาทิตย์ที่ผ่านมามีงานเข้ามาตัวนึง เป็นงานทำ Slide show บนเวป ซึ่งลูกค้าต้องการที่จะอัพเดทง่ายๆ ผ่าน XML ได้ แล้วต้องแสดงผลงานได้ทั้งที่เป็น ภาพ และวีดีโอ แล้วจะดึงไฟล์มาสร้าง Thumbnail เรียงกันไปเรื่อยๆ ตัวนี้มีความยากของมันอยู่ เช่น ต้องมีการอัพเดทได้อย่างง่ายๆ แล้วต้องสร้าง Slide show ให้วนภาพได้ไม่รู้จบ ไว้เสร็จโปรเจคแล้วจะมาโพสให้ดู คืนวันศุกร์ที่ผ่านมาจึงเป็นคืนนรกอีกคืนนึง นั่งทำกันเข้าไปจนกว่าจะโอเคก็ 06.30 น. ของวันเสาร์ แม่จ๋า…. คือเป็นอะไรที่เหนื่อยจิตมาก ล้ามาก ได้นอนตอน 7 โมง อ๊ะ คงคิดว่าแล้วแม่งมาเกี่ยวอะไรกะอาหารวะแสด ตั้งหัวข้อผิดแล้วมั้งมึง ใจเย็นๆ กะลังปูทางมาจะเล่าอยู่ว่า.. ช่วงบ่ายน้องนิได้นั่งรถเมล์บุกป๋า ฝ่าดง มาหาผมที่บ้าน ซึ่งเป็นที่รู้กันในหมู่ชาวกรุงว่า “มันไกล” บ้านผมอยู่ตลิ่งชันอ่ะนะ มองจากในเมืองออกมาก็คงลำบาก ไกลด้วย รถคงไม่มีมั้ง ไฟฟ้าเข้าถึงรึยังวะ แถมยังอ่านจาก blog แม่งด้วยว่าไฟไหม้ป่าหลังบ้าน บ้านแม่งคงเป็นป่าดงดิบล่ะมั้ง น้องนิแฟนผมได้มาด้วยความเป็นห่วง พร้อมหอบหิ้วอาหารมาให้ด้วย [...]

ชีวิต Freelance หน้าตาดีๆ คนนึงช่วงนี้ก็เป็นช่วงงานหนักอย่างต่อเนื่องอีกเช่นเคยน่ะแหละนะ อยู่ใกล้ๆ เช้าแทบทุกวันอีกละ อายุผมคงไม่ถึง 200 อย่างที่หวังแน่ๆ เลย เซง .. แต่ก็เอาเถอะ ถ้าทำงานแล้วเรามีความสุขก็ทำไปก่อนเนอะ ประกอบกับดูแลคนที่เรารัก ไม่ว่าจะเป็น พ่อแม่ พี่ แฟน เพื่อนแฟน เอ๊ะ (เจ้าชู้) แฟนเพื่อน เฮ้ย (เป็นเกย์อีกตะหาก) ก็ดูลทุกคนให้ดีที่สุด ใช้เวลากับคนเหล่านี้ให้มากที่สุดในทุกๆ วัน ผมว่าผมมีความสุขมากเลยว่ะครับ พอทำงานติดพันมันก็นอนเอาตอนเช้าอยู่เรื่อย มื้อเช้าที่สำคัญที่สุดตามที่เรียนมาตอนประถม ก็ขาดไปทุกที จะไปแดก เอ้ย กินมื้อเช้าก็ตอนเที่ยงเข้าไปแระ วันนี้นึกไงไม่รู้ อยากกินอาหารตะวันตก (ไม่งอก ชิ้นเยอะๆ) ดูบ้าง ก็เลยไปจัดสรรตามที่ตู้เย็นมันจะมี อืม ได้มาของดีว่ะ ลุยเลย “นม” อันนี้ผลสืบเนื่องมาจาก โดนห้ามกินกาแฟอย่างเด็ดขาดนั่นเอง เลยประชดสังคมอันโหดร้ายด้วยการ “ดื่มนม” ฮู้ววว อยากจะซดเป็นไห แต่แบ่งมาแค่นี้พอ เดี๋ยวกูจะบวมเกิน ตามด้วยหนมปัง “เศษฝรั่ง” [...]